۱۳۹۱ فروردین ۷, دوشنبه

آنچه باید باشد


مادر می گوید مگر ماهی هم برای آدم اسطوره می شود؟ آن هم ماهی کوچولویی که اصلن وجود خارجی نداشته است! پسرک بی آنکه بر زبان بیاورد با خودش می گوید اسطوره واقعی وجود خارجی ندارد و به مادرش جواب می دهد: اسطوره واقعی زاییده ی آمیزشِ تعقل و تخیل آدم است. او اسطوره را به دنیا می آورد تا نمادی باشد برای تجسم یافتنِ واقعیت. مادر که تمام حواسش روی نخ کردن سوزن چرخ خیاطی متمرکز شده است چیزی نمی گوید. شاید اگر حواسش بود با فریادی حاکی از تعجب می پرسید: واقعیت!؟

هیچ نظری موجود نیست: